اردیبهشت 98 بهانه ماهگرد

13 ام هر ماه بهونه ای برای گردگیری بلاگه :))))

اومدم تا ی جارو بندازم دلبر ....

جالبه دلبر داشتم نوشته های اردیبهشت پارسال رو میخوندم ... پارسال اردیبهشت شرایط روحی

خوبی نداشتیم ...

از دوری وحشت داشتیم و میدونستیم برای هم کمرنگ تر میشیم و البته کلی ناشناخته جلومون بود

از حس هامون از دلتنگی هامون از احساساتی که لبریز شده بودن نوشته بودیم ....

دقیقا از اون نوشته ها یکسال میگذره ...

و این نشون میده ناراحتی پایدار نمیمونه ....

الان ما هنوزم همدیگه رو داریم همون عشقی رو بهم داریم که همیشه داشتیم

و این نشون میده اگه دنیامون هم عوض بشه احساس هامون پابرجاست :))))

و این معنی عمیق عشقه...

عشقی که تو وجود هردومون ریشه کرده و از هردومون آدم های بهتری ساخته :)))

هیچ موقع نباید قدرت عشقمون و عمق احساسمون رو دست کم بگیریم چون کمکمون میکنه

نشکنیم

وصف ما دلبر توی بیت زیر از لسان الغیب عزیزه :))))

یا رب آن کعبه، مقصود تماشاگه کیست که مُغیلان طریقش گل ونسرین من است....

عشقه که مغیلان رو برامون گل میکنه :))))

.

.

.

گر بگویم که تو در خون منی بهتان نیست

” سایه ” صد عمر در این قصه به سر رفت و هنوز

ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست

هوشنگ ابتهاج

.

.

دوستت دارم رز پیوندیم :)))))

13 اردیبهشت 98