پاییز 97

.

.

بعد از گذروندن روزها و لحظه های سخت بالاخره منو دلبر داریم به ثبات و آرامش میرسیم

و البته خدا رو شکر بخاطر همه چی :))))

داریم خودمون رو با شرایط جدید وقف میدیم و این بحران باهم پشت سر گذاشتیم.. درست توی

این لحظه خیلی از زوج های دیگه رها میکنند کمتر زوجی هست که پایدار بمونه...خدا رو شکر

ما یکی از اون پایدار ها هستیم :))))

.

.

دلبر اصلا شبیه به سال اول کارشناسی نیست حتی با یک سال گذشته متفاوت تر شده...

مسیولیت پذیر تر شده :))))

داره حسابی جا میوفته و باعث افتخارم بیشتر از هر موقعی میشه :))))

پاییز امسال برام متفاوت تر از همیشه اس ... از هوای سردش از قاصدکش از

خش خش برگ هاش لذت میبرم :))))

باوجود اینکه منو دلبر از هم دوریم اماااااا بیشتر از هر موقعی خودم رو نزدیک بهش

حس میکنم :))))

اینجاس که میشه گفت فاصله بین قلب ها جدایی نمی اندازه .

و اینو با همه وجودم قبول دارم ...

دوستت دارم رز پیوندیم

خدا پشت و پناهت باشه هر جا که هستی

اسفند 97...